Het is tegenwoordig gebruikelijk dat ouders geld lenen aan hun kinderen om daarmee een huis te financieren. Van de lening wordt dan vaak een schriftelijke overeenkomst opgemaakt die door de uitlener (ouders) en de lener (kind) wordt ondertekend. Maar als in het getekende stuk alleen verplichtingen van de lener staan, dan is er geen overeenkomst in dat stuk belichaamd. Het is een eenzijdig stuk. En … daarvoor kent de wet een speciale regeling. Het "goedschrift".

Het goedschrift is een door de lener handgeschreven extra regel onderaan de schuldbekentenis, waarin voluit staat beschreven waar het precies om gaat.

Als er slechts sprake is van eenzijdige verplichtingen van een kind (rentebetaling en terugbetaling) dan moet er in handgeschreven tekst onder de tekst komen te staan "goed voor vijftigduizend euro met rente, kosten en boete".

Op deze wijze wordt, zo is de gedachte, voorkomen dat dergelijke stukken ondoordacht dan wel blanco worden getekend.

Een dergelijk ondertekend stuk heeft dwingende bewijskracht. De positie van de uitlener (ouders) wordt in een eventuele rechterlijke procedure versterkt. Het kind moet maar bewijzen dat hij/zij geen geld heeft geleend.

Zonder goedschrift is de rechter vrij om aan het papier die bewijskracht toe te kennen die hem juist voor komt.